It's just another ordinary day -

Noong Friday, September 26th, ay birthday ko. Pero wala akong handa. Wala akong pwedeng kumbidahin dahil nandito ako sa India. Karamihan sa kanila ay mga vegetarian at hindi kumakain ng meat. Kaya inisip ko na baka walang kumain sa lulutuin ko, hindi na lang ako nangumbida. Mahirap naman na kumain din ako sa labas dahil pagkaing bumbay ang kakainin namin. Wala kasing foreign resto dito. Parang ordinary day lang. Nagluto ako ng kanin, nagprito ng isda tapos gumawa ng salad na alugbati with kamatis, sibuyas at luya. Shot ng konti. Natapos ang araw ko na hindi ko naramdaman na birthday ko pala. Marami ding nag-greet na mga kaibigan, ka-batchmates sa high school. Tumawag nga din pala ang aking butihing maybahay at dalawang chikiting. Marami nang nasasabing words si Jacob, ang bunso ko. Nasasabi na nya ang "Hello daddy", "I love u, daddy". Nakatutuwang pakinggan (buddy, itinama ko yung compound ha?, hehehe). Malaki na siya pagbalik ko ng November. Siguradong di na nya kilala ang daddy nya. Mahihirapan na naman akong paamuin. Katulad ng panganay ko, wala din ako sa Pinas noong palaki siya at nahirapan din akong paamuin. Nasa Austin, Texas naman ako at nagtetesting ng hardware para sa bagong ilalabas na safety system. Pero ito ay sa ibang company. Bago na kasi ang company ko sa ngayon.

Prepone - Only in India

I will prepone my schedule so that we could do something else...

Narinig nyo na ba ang salitang ito? Maaring oo, maaring hindi. Kasi nga, dito lang sa India ginagamit ang salitang "prepone". Prepone is the opposite of postpone (well, sa kanila). Kung titingnan nyo ito sa English dictionary, di nyo ito mahahanap. maliban kung meron kayong Indian English dictionary. Madalas kong marinig sa mga kasamahan ko ang salitang ito pero di ko pinapansin. Hanggang isang araw na gamitin sa meeting. Nagtanong ang british manager kung ano ang ibig nyang sabihin sa prepone. Yun nga, kabaligtaran ng postpone, hehehe. Napangiti ang briton.

Sabi nga nila, dapat meron lahat antonym ang post (i.e. prepaid/postpaid, prenatal/postnatal, etc.). Papano naman kaya ang predict? Postdict? O kaya ay prepare. Postpare?

Back in business

Well! Well! Well! Matagal akong nawala. Mahigit isang buwan ko na palang di naa-update itong blog ko. Mangyari kasi na tinamaan ng virus itong PC ko kaya para di kumalat ang virus, tinanggal ko muna sa network namin. More than 500 strains ang natanggal, tsk tsk tsk. Kung bakit kasi may nakialam at na-disable ang protection. Buti na lang, di nabura ang mga files ko. Puro nuisance lang ang mga virus na pumasok at bigla magpa-popup sa screen mo. Lahat ng folders ko ay ginawa nyang (virtually) executable. Natanggal na ang mga virus pero di na kasing-bilis ng dati. Malamang na may strain pa na natitira. Pero ok naman na sa ngayon.

Nandito pa din ako sa India at naghihintay na dumating ang supply ng gas para sa power plant na kinukumisyon namin. Combined cycle kasi ito. Gas/oil/steam. Kailangan ng gas para sa combustion. Kailangan din ng air para naman sa compression at hahalo ito sa gas. May igniter sa loob ng gas turbine at dahil sa pressure build-up sa loob ng chamber, iikot ang shaft. Nasa kabilang dulo naman ng shaft ang generator (sa kabilang dulo ang gas turbine). Para mapabilis ang ikot sa simula, kailangan ng malakas na power para madaling makaikot. Hindi kaya ng gas at air lamang. So, ginagawang motor ang generator at start-up habang pumapasok naman ang air sa compressor. Habang pabilis na ang ikot at kaya na ng gas na i-handle, cut-off na ang motor at magiging generator na uli. Depende sa capacity ng machine set kung ilang megawatts ang magiging output nya.

Ang exhaust gas naman ay hindi itatapon sa atmosphere, kundi dadaan ng boiler drum para gumawa ng steam. Sa tamang proseso, ang steam ang siyang papasok naman sa steam turbine para paikutin din ito (hiwalay ito sa gas turbine). Set din ito ng steam turbine/generator. Additional megawatts ang ibibigay. So, dalawang generator bale ang magtatrabaho. Gas turbine at steam turbine na may magkahiwalay na generator sa bawat dulo. Di ba okay?

Marami nang klase ng power plants sa buong mundo pero iisa lang siyempre ang kanilang ginagawa, to produce electricity. Meron din tayo sa Pilipinas ng mga power plants. Geothermal (steam) power plant, coal-fired power plant, hydro-power plant, windmills, diesel power plant, at marami pang iba. Noong nagtatrabaho pa ako sa Pinas, maraming geothermal power plants ang aming kinumisyon na pag-aari ng gobyerno. Halos 80% yata ng experience ko ay dito napunta. Although hindi talaga sa may turbine ang trabaho namin dati, nabuo ang aking experience sa pagkontrol ng mga instrumento. Kaya hindi na rin nalalayo ang aking kaalaman sa aking ginagawa sa ngayon.

Naalala ko tuloy noong panahon na nasa project kami, sa bundok madalas ang aming trabaho. Malamig. Walang heater. Galing sa bukal ang tubig na ipampapaligo mo. Kaya sa unang buhos, sisigaw ka ng malakas para di ka masyado ginawin, hehehe. Ang picture sa taas ay kuha sa gilid ng kalsada pero sa itaas ito ng bundok. Nasa gilid ng kalsada ang bukal at dito kami naliligo. Masarap ang aming samahan kaya kahit na mababa ang sahod, nagtagal kami sa kumpanya. Mabuti na lang at nagkaisip din kami kahit papano, hehehe.

Namimiss ko ang mga ganitong samahan. Bumabata ang pakiramdam ko…

Ang kahalagahan ng mga Alaala - For my buddy Veren

Minsan, sinasabi natin sa ating mga kasamahan na kasalukuyang malungkot dahil sa pagkawala ng kanilang mahal sa buhay, na dapat ay ibaon na natin sa limot ang nakaraan at harapin ang ating bukas. Maaaring ito ay tama pero hindi nangangahulugan na ibabaon natin lahat sa limot ang alala ng ating mga mahal sa buhay na namayapa na. Di nga ba't when we mourn, we remember them?


Ang kagandahan kasi minsan ng pagre-reminisce, naaalala mo ang mga nagawa niyang kabutihan, ang kanyang kakulitan, harutan, ang tawanan, mga (deep) secrets na marahil hanggang ngayon ay wala pang nakakaalam kundi kayong dalawa pa lang at malamang na mabaon na rin ito sa limot, ang tampuhan, pagkabigo, ang iyakan, at marami pang iba na sa alaala mo na lang gugunitain. Kung may nagawa man siyang pagkakamali ay naisasantabi mo na lamang. Maaaring ang iba dito ay siyang nakapagpabago sa iyong kaisipan kung kaya't ikaw ay nandiyan ngayon sa iyong kinatatayuan.


Itong post ko na ito ay para sa aking classmate, batchmate at buddy na si Veren. My buddy's sister Clarissa has just passed away. My deepest condolences go to you and your family.

Are ghosts real? –

Kuha ko ito nung may training ako sa Baden, Switzerland February this year. Sa Oerlikon kami nakatira. Kumpleto sa kasangkapan ang apartment. Kitchen and kitchen utensils, 3 separate bedrooms (tatlo kasi kami), 1 bathroom with bathtub (ito lang ang pangit), dining area, TV, fridge, electric stove, heater, etc. Nagandahan nga ako sa stove dahil salamin ang ibabaw at ipapatong mo lang ang kaserola mo. Wala kasi akong magawa sa room ko at that time so I took some pictures. Mga 10PM na ito ng gabi. Di naman ako gaanong kinilabutan when I saw the photos. I tried taking pictures again but nothing was there. Yung unang picture, ito ang una kong kuha. Wala namang smoke or any white thing when I took the shot at hindi rin ako naninigarilyo at that time. Hindi ko pa tiningnan ang picture nun so I took another shot from another angle (picture 2). When I played it back, yun ang bumulaga sa akin. Nakita ko agad na korteng tao yung smoke-like thing. Kita mo na may ulo at buhok (parang babae), katawan at braso. Yung second picture naman, parang dalawang tao na nag-uusap sa kalye pero malabo ang kanilang anino (pwede ring nag-iisa lang). The second picture could be a product of the shutter speed dahil sa gabi ito kinunan. Pero di ko alam kung ganito talaga ang lalabas. I tried taking pictures again. Dun sa unang angle at sa pangalawa. Pero wala nang lumabas na freak images. These pictures have not been altered and I was using a digital camera. They were from the original photo shots. Totoo nga kayang may multo?


Naalala ko tuloy noong ako ay maliit pa (wala pa siguro akong 7 years old noon). Nasa province ako at katabi ko sa higaan ang akong lola. Tatlo lang kami sa bahay at that time. Ang lolo ko ang pangatlo. Naalimpungatan ako sa tunog ng arinola na katabi ng aking lolo sa higaan. Medyo inangat ko ng konti ang aking ulo. Nakita ko na may umiihi sa arinola pero nakatalikod siya. Tiningnan ko ang lolo ko. Nakahiga naman at naghihilik. Nang lingunin ko ang lola ko, nasa tabi ko siya (nasa kanan ko ang lola ko at nasa left side ang arinola at higaan ng lolo ko about 2 meters away). Yung tao na umiihi, meron siyang takip sa kanyang ulo. Alam kong lalake ang umiihi dahil nakatayo. Mahina kasi ang ilaw na ginagamit ng lolo ko sa gabi kaya di ko maaninag kung sino. Nagkibit-balikat na lang ako at natulog uli. Kinabukasan, tinanong ko sa lolo ko kung merong bisita nung nagdaang gabi pero sinabi nya na wala. Ikwinento ko sa kanya ang nakita ko. Sabi lang nya, “Naku! Malamang na dinalaw tayo ng tatay ko”.

Actors born in 1962 –

Ngayon ko lang nalaman na kaedad ko pala si Tom Cruise (July 3, 1962). Tom (real name Thomas Cruise Mapother IV) is one of my foreign idols. Magaling siyang artista kaya I watched most of his films lalo na ang Mission Impossible sequels. Isa lang ang alam kong local na artista na ipinanganak noong 1962. Si Cesar Montano (real name Cesar Manhilot) na ipinanganak noong August 1, 1962. Click on the title to see U.S. actors/actresses born in 1962. Ang alam ko, maraming kabatch ko na ipinanganak sa taon na ito.

Rudy Fernandez dies –

From ABS-CBN database:
Actor Rudy Fernandez died at 6:15 Saturday morning at his home in Joeylane Street in White Plains in Quezon City due to a lingering illness. He was 55. After years of suffering from peri-ampullary cancer, Rudy succumbed to death in the presence of his wife, actress Lorna Tolentino, and sons Renz Marion and Raphael Fernandez. He also has a son, Mark Anthony, also an actor, with former partner, actress Alma Moreno. Minutes after the official announcement of his death, people from all sides of showbiz sent the sad news to one another via text or phone calls.
Two days before his demise, Lorna issued a statement that she was ready to accept his husband’s sad fate. “I am entrusting his life to the Lord,” said the actress in her message. Yet, she hoped that Rudy would still miraculously recover. During these last few months, Rudy and Lorna were shuttling between the US and the country for medical treatment of the actor’s cancer. They were recently advised by the patient’s doctors in the US to stay in a Philippine hospital for treatment. Fernandez was confined at the Cardinal Santos Medical Center in San Juan for almost a month. Before he was taken home, Senator Jinggoy Estrada, one of Rudy’s bosom friends, said during an interview that Rudy tried to fight his illness but couldn’t hide the real state of his health. He said Rudy’s tummy was already bloated and his eyes and skin were yellowish, all symptoms of the deadly cancer. The last time Estrada paid Rudy a visit in the hospital, the patient was agonizing. “Hirap na hirap na ako. (I can’t bear this anymore),” Fernandez was heard complaining. Meanwhile, Senator Ramon 'Bong' Revilla, another one of Rudy’s close pals, and colleagues in the film community, called on the public to say prayers for Fernandez. Rudy’s final wish was to be laid to rest at the Heritage Park along C-5 in Taguig City. Revilla told radio station dzMM Saturday that Fernandez's remains were immediately brought to the Heritage Park in Taguig City for the wake. He said the public can pay their respects at the park. Fernandez became famous for his action films such as "Baby Ama," and "Markang Bungo." Fernandez has won best actor awards for his film, "Batuigas...Pasukuin si Waway," and "Victor Corpuz".
Peri-ampullary cancer
According to Dr. Jaime Ignacio, immediate past president of the Philippine Society for Gastroenterology, peri-ampullary cancer is the growth of tumor in the ampulla, a passage of bile duct in the intestines. From the liver, bile duct supplies bile to the intestine, the liquid which digest the food in-take of a person. If the ampulla has a tumor, bile doesn't flow in the intestines resulting in inflammation of the bile duct. Ignacio said that periampullary cancer is rare. For every 100,000 people, only 100 develop the illness. The cause of the condition is still unknown. The following symptoms that might indicate periamplullary cancer: weight loss and bleeding of the ampulla which will be evident in a patient's stool. He added that the patient usually feels no pain. Ignacio said this type of cancer is not easily detected and it may be too late for the patient once it is finally identified.
"Kadalasan kasi, inaakalang hepatitis, liver cirrhosis, liver cancer o ibang sakit sa atay ang peri-ampullary cancer kaya hindi ito agad nalalapatan ng tamang lunas," Ignacio explained. Treatment options include surgical removal of the tumor or loosening of the obstruction on the bile duct, technically referred to as endoscopic retrograde cholangoi-pancreatography. In its later stages, peri-ampullary cancer cells spread to the liver. The survival rate is recorded at four out of ten people who are usually declared to be under remission if they remain cancer-free two years after the periampullary cancer was first discovered. Ignacio advised that to be safe and on guard against periampullary cancer or any other liver condition, a person should see a specialist immediately if he or she manifests jaundice.

Nabalitaan ko din ito sa asawa ko pero ngayon ko lang naisulat. Akala ko dati (before ako umalis papuntang India) ay gagaling na siya dahil sa mga nababasa at naririnig ko. Nakita ko din siya sa TV na masaya at sinasabi niyang gumaganda na daw ang diagnose ng duktor sa kanya. Marahil ay para di na lang pansinin ng madla.
Marami din akong napanood na pelikula ni Daboy lalo na nung bago pa lang siya sa pelikula. Minsan, inuulit-ulit ko pa. Magandang lalake, mahusay umarte, magandang asawa, mayaman, magagandang mga anak, nasa kanya na ang lahat. Pero di talaga lahat ay nabibili ng salapi. Kung pagmamasdan mo, wala siyang bakas ng kahit na anong sakit lalo na at malinis siya sa katawan. Hindi talaga natin alam kung kelan tayo mamamayapa. Either sa sakit, sa katandaan, o sa disgrasya. Kahit na anong ingat ang ating gawin kung talagang oras na natin. Mabilis na din mawala ang mga tao ngayon kung ikukumpara mo sa mga tao noong unang panahon. Nabubuhay sila ng more than 300 years old. Ngayon, suwerte ka na pag umabot ka ng 70. Lalo na ako na may mga bisyo din, tsk tsk tsk.

Use your side mirrors. Better safe than sorry –

Dito sa lugar na pinagtatrabahuhan ko, kapuna-puna ang maraming sasakyan na walang side mirror. Merong isa lang, meron naman nakatupi ang isa o pareho. Minsan din na sadyang tinatanggal ng inutil na may-ari. Meron din namang talagang gumagamit. Ang tanong ko ay bakit??? These mirrors are designed to be positioned at each side of the vehicle so the driver will have a better view of his rear and part of his side (blind spots). Dahil sa ito ay di mo nakikita. Wala pa ako nakitang manufacturer of cars na di naglalagay nito. Hindi ito burloloy na pwede mo tanggalin pag di mo type. Di ako pwede magmaneho ng walang side mirrors. Sumasakit ang leeg ko sa kalilingon. Ang nakakapagtaka, wala akong nakikita na mga aksidente sa lansangan (o hindi ko lang natitiyempuhan?). Lahat kasi ng nakapintura sa likod ng mga pampublikong sasakyan maliban sa private cars ay “PLEASE SOUND YOU HORN”. Kaya nga maingay sa kalsada. Madalas pag nagba-backing, hirap na hirap ang gago dahil nga sa walang side mirror. Kahit maluwag ang likod nya, di pa rin siya maka-atras ng maayos. Eh kundi ba naman talagang gago at kalahati eh. Baka gusto nila ilagay sa harap ng hood yung side view mirror? O kaya ay sa compartment?? Bwahahaha!!!

Busy? Who’s busy?? –

A lot of people use the word busy in their everyday life. Busy here, busy there. I sometimes use this to denote I AM NOT INTERESTED. Yes, this is the only thing that could possibly mean it. Call me a bad guy but I believe this is the only phrase that is closest to it. Mostly, if you are not interested, or if it is not one of your priorities, you will say, I am busy now and can’t make it. I will do it later. Nobody works 25 hours a day (yes, I mean 25 hours. Like the song from the Beatles, 8 days a week). Nobody in his damn single day, has not rested in an hour or so. If I invite somebody to attend to something, and he/she does not respond up to my second request, I won’t do it the third time (since he/she might have forgotten the first one). I will definitely back off. If the object gives you money, if the object makes you happy, if it makes you something out of the ordinary and sleep with a smile in your face, or anything that pleases you, or anything that is rather important to you, even if you have not rested for quite a long time, you will do it at once, and not later. Time management is all you need. So, what the hell do you mean by busy now? Any thoughts?


P.S. I may not able to reply to your comments because I am so damn busy.

What is DUMB in the Indian world? –

Sa labas ng apartment namin, maraming nakapaskil na mga kung anu-ano. Palabas sa sinehan, mga advertisements, etc. Di ko ito pinapansin. Pero kanina, dahil natagalan ang aming service car, naisipan ko tuloy na magbasa. Ito ang nakasulat: “Event for help Deaf & Dumb and Handycaped People”. For Americans nowadays, if you say dumb to a person, this is offensive. Palagay ko, ganun na din sa Pinas. I know they used this to mean “mute” (as in deaf and mute). Di na kasi natin ginagamit ito ngayon para tukuyin ang pipi or hirap magsalita. Today, it just means, conspicuously unintelligent or stupid guy.